هوش مصنوعی و دادرسی اساسی

این اثر حاصل پژوهشی نوین در تلاقی علم حقوق و فناوری است که به بررسی ظرفیت ها، چالش ها و الزامات به کارگیری هوش مصنوعی در حقوق به ویژه در فرآیند نظارت اساسی در ایران می پردازد. نویسنده با تحلیل مبانی نظری دادرسی، شیوه های استدلال و انواع الگوریتم ها و معماری های هوش مصنوعی به این پرسش پاسخ می دهد که چگونه هریک از از انواع سامانه های هوش مصنوعی می توانند به ناظران در ارتقای دقت، سرعت و کارآمدی نظارت شرعی و حقوقی یاری رسانند. این اثر با تکیه بر مطالعات تطبیقی و بررسی تجارب کشورهای پیشرو، عملکرد چند نمونه از برجسته ترین مدل های هوش مصنوعی را تحلیل کرده و مسیر پیشنهادی برای تئسعه مدل های هوش مصنوعی حقوقی و مشخصاً فرآیند نظارت اساسی در ایران را ترسیم می کند؛ گامی در جهت تقویت عدالت، شفافیت و قانون مداری با بهره مندی از فناوری های نوین.

این اثر در سه فصل به زیور طبع آراسته شده است که عبارتند از:

فصل اول: مبانی، مفاهیم و کلیات

فصل دوم: هوش مصنوعی و استدلال حقوقی

فصل سوم: هوش مصنوعی و نظارت اساسی در ایران